Shloka 4
Indra-vijaya Upākhyāna and Śalya’s Assurance to Yudhiṣṭhira (इन्द्रविजयोपाख्यानम् — शल्ययुधिष्ठिरसंवादः)
स समेत्य महेन्द्राण्या देवराज: शतक्रतुः । मुदा परमया युक्त: पालयामास देवराट्,सौ यज्ञोंका अनुष्ठान करनेवाले देवराज इन्द्र अपनी महारानी शचीसे मिलकर अत्यन्त आनन्दित हो स्वर्गका पालन करने लगे
sa sametya mahendrāṇyā devarājaḥ śatakratuḥ | mudā paramayā yuktaḥ pālayāmāsa devarāṭ ||
Śalya sprach: Indra, der König der Götter—berühmt als Śatakratu, der Vollzieher von hundert Opfern—vereinte sich wieder mit seiner Hauptgemahlin (Mahendrāṇī, Śacī). Von höchster Freude erfüllt, nahm der göttliche Souverän die Hüterschaft und die geordnete Herrschaft über den Himmel erneut auf; dies deutet an, dass rechtmäßige Regierung erstarkt, wenn Harmonie, legitime Partnerschaft und rituelles Verdienst unversehrt sind.
शल्य उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ideal of governance: legitimate authority (devarāṭ), sustained by merit and duty (śatakratu, yajña), becomes stable and effective when joined with harmony and rightful partnership (reunion with Mahendrāṇī), resulting in the protection and maintenance of order (pālayāmāsa).
Śalya narrates that Indra, after reuniting with his queen Śacī (Mahendrāṇī), feels great joy and resumes ruling and safeguarding heaven, emphasizing the restoration of divine order and well-being in Svarga.