Shloka 2
Indra-vijaya Upākhyāna and Śalya’s Assurance to Yudhiṣṭhira (इन्द्रविजयोपाख्यानम् — शल्ययुधिष्ठिरसंवादः)
पावक: सुमहातेजा महर्षिश्न बृहस्पति: । यमश्नच वरुणश्लैव कुबेरश्न धनेश्वर:,शल्य कहते हैं--युधिष्ठिर! तत्पश्चात् वृत्रासुरको मारनेवाले भगवान् इन्द्र गन्धर्वों और अप्सराओंके मुखसे अपनी स्तुति सुनते हुए उत्तम लक्षणोंसे युक्त गजराज ऐरावतपर आरूढ़ हो महान् तेजस्वी अग्निदेव, महर्षि बृहस्पति, यम, वरुण, धनाध्यक्ष कुबेर, सम्पूर्ण देवता, गन्धर्वगण तथा अप्सराओंसे घिरकर स्वर्ग-लोकको चले
pāvakaḥ sumahātejā maharṣiś ca bṛhaspatiḥ | yamaś ca varuṇaś caiva kuberaś ca dhaneśvaraḥ ||
Śalya sprach: „Dann waren der machtvolle Agni (Pāvaka), der große Rishi Bṛhaspati, Yama, Varuṇa und Kubera, der Herr des Reichtums, zugegen.“ Diese Aufzählung beschwört die sittliche Ordnung, die die Götter wahren: das Feuer als Zeuge, Recht und Zügelung durch Yama und Varuṇa, und rechtmäßiger Wohlstand durch Kubera—und stellt das Folgende unter kosmische, dharmische Aufsicht statt unter bloß weltliche Macht.
शल्य उवाच
Educational Q&A
By invoking deities who personify purification (Agni), wise counsel (Bṛhaspati), justice (Yama), lawful restraint (Varuṇa), and wealth (Kubera), the verse suggests that power and action should be measured against dharma—truth, accountability, and responsible prosperity.
Śalya is listing prominent divine figures present/associated with the scene being described, building a sense of a grand, authoritative divine context around the events he is recounting.