Shloka 13
अभ्यागच्छं तदा राममर्चिष्यन् द्विजसत्तमम् । अभिवाद्य चैनं विधिवदब्रुवं वाक्यमुत्तमम्,जब वे तीन बार मेरे ऊपर बाणोंका प्रहार कर चुके, तब मैं घोड़ोंकी रोककर और धनुष रखकर रथसे उतर गया और उन ब्राह्मणशिरोमणि मुनिप्रवर परशुरामजीका समादर करनेके लिये पैदल ही उनके पास गया। जाकर विधिपूर्वक उन्हें प्रणाम करनेके पश्चात् यह उत्तम वचन बोला--
abhyāgacchaṁ tadā rāmaṁ arcīṣyan dvijasattamam | abhivādya cainaṁ vidhivad abruvaṁ vākyam uttamam ||
Bhishma sprach: „Da trat ich an Rama (Parashurama) heran, in dem Wunsch, jenen Vorzüglichsten unter den Brahmanen zu ehren. Nachdem ich ihn nach rechter Vorschrift und ritueller Ordnung gegrüßt hatte, redete ich ihn mit passenden und edlen Worten an.“
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even amid conflict, dharma requires restraint and reverence: a kshatriya like Bhishma maintains ritual and ethical propriety by honoring a revered Brahmin-warrior (Parashurama) before speaking, showing that respect and right conduct are not suspended by battle.
In the Bhishma–Parashurama confrontation, Bhishma narrates that he went up to Parashurama with the intention to honor him, formally greeted him according to prescribed etiquette, and then began to speak—setting a tone of disciplined respect before the ensuing exchange.