Shloka 3
Amba approaches the Paraśurāma context; Hotravāhana’s counsel and Akṛtavraṇa’s report (अम्बोपाख्यानम्—रामदर्शनप्रसङ्गः)
केचिच्छाल्वपतिं गत्वा नियोज्यमिति मेनिरे । नेति केचिद् व्यवस्यन्ति प्रत्याख्याता हि तेन सा,कुछ लोग यह सम्मति प्रकट करने लगे कि चलकर शाल्वराजको बाध्य करना चाहिये कि वह इसे स्वीकार कर ले और कुछ लोगोंने यह निश्चय प्रकट किया था कि ऐसा होना सम्भव नहीं है; क्योंकि उसने इस कन्याको कोरा उत्तर देकर ग्रहण करनेसे इन्कार कर दिया है
kecic chālva-patiṁ gatvā niyojyam iti meṇire | neti kecid vyavasyanti pratyākhyātā hi tena sā ||
Bhīṣma sprach: „Einige meinten: ‚Lasst uns zum Herrn von Śālva gehen und ihn zwingen, sie anzunehmen.‘ Andere entschieden: ‚Nein—das ist nicht möglich‘, denn er hatte sie bereits mit einer klaren Absage zurückgewiesen.“
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic tension: whether coercion can be justified to secure a socially desired outcome (marriage) when the other party has already refused. It implicitly questions the righteousness of forcing consent after an explicit rejection.
Bhishma reports differing opinions among people: some propose going to the King of Shalva and compelling him to accept the woman, while others argue it is impossible or improper because he has already rejected her outright.