Shloka 16
अम्बोपाख्याने तापसानां विचारः तथा होत्रवाहनस्य उपदेशः
Ambā among ascetics; Hotravāhana directs her to Paraśurāma
समनुज्ञासिषं कन्यामम्बां ज्येष्ठां नराधिप । भीष्मजी कहते हैं--नरेश्वर! तब मैंने माता गन्धवती कालीसे आज्ञा ले मन्त्रियों, ऋत्विजों तथा पुरोहितोंसे पूछकर बड़ी राजकुमारी अम्बाको जानेकी आज्ञा दे दी,यथा शाल्वपते नानयं॑ वरं ध्यामि कथंचन । त्वामृते पुरुषव्याप्र तथा मूर्धानमालभे 'पुरुषसिंह शाल्वराज! मैं अपना मस्तक छूकर कहती हूँ; तुम्हारे सिवा दूसरे किसी वरका मैं किसी प्रकार भी चिन्तन नहीं करती हूँ
samanujñāsiṣaṁ kanyām ambāṁ jyeṣṭhāṁ narādhipa | yathā śālvapate nānyaṁ varaṁ dhyāmi kathaṁcana | tvām ṛte puruṣavyāghra tathā mūrdhānam ālabhe ||
Bhishma sprach: „O König, nachdem ich die Zustimmung der Königinmutter erlangt und die Minister, die Opferpriester und den Hauspriester befragt hatte, ließ ich die älteste Prinzessin, Amba, ziehen. Und sie erklärte dem Herrn von Śālva: ‚In keiner Weise denke ich an einen Gatten außer dir. O Tiger unter den Männern, außer dir allein berühre ich mein Haupt und lege dieses feierliche Gelöbnis ab.‘“
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the ethical weight of consent and prior commitment in marriage: Amba asserts exclusive choice of Shalva, and Bhishma—after due consultation—permits her to go, showing that dharma involves respecting declared intent and social-religious procedure.
Bhishma recounts that he formally allowed the eldest princess Amba to leave, after consulting royal and priestly authorities. Amba then states to King Shalva that she has chosen him alone as her husband and reinforces her claim with a solemn gesture of touching her head.