Shloka 2
सेनापति-निर्णयः तथा पाण्डवसेनायाः कुरुक्षेत्रगमनम्
Decision on Command and the Pandavas’ March to Kurukshetra
अवधूयोत्थितो मन्द: क्रोधसंरक्तलोचन: । अन्वद्रवन्त त॑ पश्चाद् राजानस्त्यक्तजीविता:,वह मूर्ख क्रोधसे लाल आँखें किये उन सबकी अवहेलना करके सभासे उठकर चला गया। उसीके पीछे अन्य राजा भी अपने जीवनका मोह छोड़कर सभासे उठकर चल दिये
avadhūyotthito mandaḥ krodha-saṃrakta-locanaḥ | anvadravanta taṃ paścād rājānas tyakta-jīvitāḥ ||
Der Stumpfsinnige erhob sich voll Verachtung, die Augen vom Zorn gerötet, und verließ die Versammlung. Nach ihm folgten auch die Könige, als hätten sie jede Sorge um ihr Leben von sich geworfen—fortgerissen von Wut und der Wucht des Konflikts, nicht von besonnenem Rat.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger and contempt can override discernment: a leader’s wrathful exit becomes contagious, drawing others into reckless, life-disregarding action. Ethically, it warns that abandoning calm deliberation in an assembly leads to escalation and adharma.
A foolish, anger-blinded man rises and storms out of the assembly in disdain. The kings, stirred up and ready for extreme consequences, follow after him—signaling a breakdown of counsel and a turn toward confrontation.