Shloka 32
उद्योगपर्व — गान्धारी-उपदेशः
Udyoga Parva — Gandhārī’s Counsel to Duryodhana
कालपक्वमिदं मन्ये सर्व क्षत्र॑ जनार्दन । सर्वे हानुसृता मोहात् पार्थिवा: सह मन्सत्रिभि:,'जनार्दन! मैं समझता हूँ कि ये समस्त क्षत्रियगण कालसे पके हुए फलकी भाँति मौतके मुँहमें जानेवाले हैं। तभी तो ये सब-के-सब मोहवश अपने मन्त्रियोंक साथ दुर्योधनका अनुसरण करते हैं"
kālapakvam idaṃ manye sarvaṃ kṣatra janārdana | sarve hānusṛtā mohāt pārthivāḥ saha mantribhiḥ ||
Vaiśampāyana sprach: „O Janārdana, ich halte diese ganze Ordnung der kṣatriya-Krieger für eine Frucht, die die Zeit zur Reife gebracht hat—bereit, in den Tod zu fallen. Denn von Verblendung getäuscht folgen all diese Könige, samt ihren Ministern, dem Kurs, den Duryodhana vorgibt.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When leaders and their advisers act under moha (delusion), collective ruin follows. The verse frames impending destruction as ‘ripened by Time’ (kālapakva), warning that ethical blindness and misguided allegiance can make an entire ruling class rush toward death.
Vaiśampāyana, narrating events, addresses Kṛṣṇa as Janārdana and laments that the kṣatriyas and kings—along with their ministers—are aligning themselves with Duryodhana. This alignment is portrayed as a sign that Time has matured their fate toward the catastrophic war.