अध्याय १२२ — कृष्णस्य दुर्योधनं प्रति नीत्युपदेशः
Kṛṣṇa’s Ethical Counsel to Duryodhana
इदं महाख्यानमनुत्तमं हितं बहुश्रुतानां गतरोषरागिणाम् | समीक्ष्य लोके बहुधा प्रधारितं त्रिवर्गदृष्टि: पृथिवीमुपाश्चुते,यह महत्त्वपूर्ण उपाख्यान उन महापुरुषोंका है, जो अनेक शास्त्रोंके ज्ञाता तथा रोष और रागसे रहित थे। यह सबके लिये परम उत्तम और हितकर है। लोकमें इसपर नाना प्रकारसे विचार करके निश्चित किये हुए सिद्धान्तको अपनाकर धर्म, अर्थ और कामपर दृष्टि रखनेवाला पुरुष इस पृथ्वीका उपभोग करता है
idaṁ mahākhyānam anuttamaṁ hitaṁ bahuśrutānāṁ gata-roṣa-rāgiṇām | samīkṣya loke bahudhā pradhāritaṁ trivarga-dṛṣṭiḥ pṛthivīm upāśnute ||
Nārada sprach: „Diese große Erzählung, höchst erhaben und heilsam, gehört jenen hervorragenden Männern, die in vielen Śāstra bewandert und frei von Zorn und Anhaftung sind. Wer sie in der Welt aus vielerlei Blickwinkeln prüft und die wohlbegründeten, feststehenden Folgerungen annimmt, die sie darbietet, der kann—die drei Lebensziele Dharma, Artha und Kāma vor Augen—auf dieser Erde leben und das irdische Dasein in rechter Weise genießen.“
नारद उवाच
A great narrative becomes truly beneficial when approached with learning, freedom from anger and attachment, and careful reflection; its established conclusions guide a balanced life oriented to dharma, artha, and kāma.
Nārada is praising an exemplary upākhyāna as a tested source of guidance: it has been examined widely, its principles are settled, and it helps a listener cultivate a disciplined outlook and live well in the world.