Shloka 1
ययातिपतनम् — Yayāti’s Fall and the Offer of Dharma
Nārada’s Account
अपने-आप [छ। अंक विशर्त्याधिकशततमो< ध्याय: माथधवीका वनमें जाकर तप करना तथा ययातिका स्वर्गमें जाकर सुखभोगके पश्चात् मोहवश तेजोहीन होना नारद उवाच स तु राजा पुनस्तस्या: कर्तुकाम: स्वयंवरम् | उपगम्याश्रमपदं गज्भायमुनसंगमे
nārada uvāca | sa tu rājā punas tasyāḥ kartukāmaḥ svayaṃvaram | upagamyāśramapadaṃ gaṅgāyāmunasaṅgame ||
Nārada sprach: Daraufhin begab sich König Yayāti, erneut entschlossen, Mādhavīs Svayaṃvara auszurichten, in seine Einsiedelei am Zusammenfluss von Gaṅgā und Yamunā und nahm dort Aufenthalt. Der Vers rahmt den erneuerten Entschluss eines Herrschers—die Rückkehr in die Atmosphäre des Āśrama, die Selbstzucht und Besinnung heraufbeschwört—und deutet an, dass große gesellschaftliche Entscheidungen (wie ein Svayaṃvara) mit Bedacht und dharmischer Gelassenheit, nicht aus Impuls, zu treffen sind.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse subtly links responsible action with a reflective environment: a king’s social and moral decisions—here, arranging a svayaṃvara—should be approached with steadiness and dharmic deliberation, symbolized by returning to an āśrama at a sacred confluence.
Narada narrates that King Yayāti, intending again to organize Mādhavī’s svayaṃvara, goes to his hermitage located at the Gaṅgā–Yamunā confluence, setting the stage for subsequent events connected with Mādhavī and Yayāti.