Shloka 7
Divodāsa–Mādhavī Saṃvāda: Pratardana-janma and Kanyā-niryātana (दिवोदास–माधवी संवादः / प्रतर्दन-जननम् / कन्या-निर्यातनम्)
नारद उवाच एतच्छुत्वा वचो राजा हर्यश्वः काममोहित: । उवाच गालवं दीनो राजर्षिऋषिसत्तमम्,नारदजी कहते हैं--यह वचन सुनकर काममोहित हुए राजर्षि महाराज हर्यश्व मुनिश्रेष्ठ गालवसे अत्यन्त दीन होकर बोले--
nārada uvāca etac chrutvā vaco rājā haryaśvaḥ kāmamohitaḥ | uvāca gālavaṁ dīno rājarṣir ṛṣisattamam ||
Nārada sprach: Als er diese Worte hörte, wandte sich König Haryaśva — ein königlicher Seher —, dessen Urteil vom Begehren umnebelt war, an den Weisen Gālava. Tief bedrückt und in Demut sprach der Herrscher zu jenem Ersten unter den Asketen.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a moral-psychological point: kāma (desire) can produce moha (delusion), weakening discernment even in a rājarṣi. Ethical steadiness in leadership requires vigilance over inner impulses and openness to wise counsel.
Narada narrates that King Haryaśva hears a statement (from the preceding context), becomes desire-struck, and then—feeling distressed—speaks to the sage Gālava, setting up the king’s request or confession to the rishi.