Shloka 10
Divodāsa–Mādhavī Saṃvāda: Pratardana-janma and Kanyā-niryātana (दिवोदास–माधवी संवादः / प्रतर्दन-जननम् / कन्या-निर्यातनम्)
“अत: गालव! मैं इस कन्यासे केवल एक संतान उत्पन्न करूँगा। आप मेरे इस श्रेष्ठ मनोरथको पूर्ण करें” ।। एतच्छुत्वा तु सा कन्या गालवं वाक्यमत्रवीत् । मम दत्तो वर: कश्रित् केनचिद् ब्रह्म॒वादिना,यह सुनकर उस कन्याने महर्षि गालवसे कहा--'मुने! मुझे किन्हीं वेदवादी महात्माने यह एक वर दिया था कि तुम प्रत्येक प्रसवके अन्तमें फिर कन्या ही हो जाओगी। अतः आप दो सौ उत्तम घोड़े लेकर मुझे राजाको सौंप दें
ataḥ gālava! ahaṁ asyāḥ kanyāyāḥ kevalaṁ ekāṁ santānam utpādayiṣyāmi; bhavān mama asya śreṣṭha-manorathasya pūrtiṁ karotu. etac chrutvā tu sā kanyā gālavaṁ vākyam abravīt—mune! mama datto varaḥ kaścid kenacid brahmavādinā: yathā tvaṁ pratyeka-prasava-ante punaḥ kanyā bhaviṣyasi. ataḥ tvaṁ dve-śataṁ uttamān aśvān gṛhītvā māṁ rājñe samarpaya.
Nārada sprach: „Darum, o Gālava, werde ich von dieser Jungfrau nur ein einziges Kind zeugen. Erfülle mir dieses edle Vorhaben.“ Als das Mädchen dies hörte, sagte sie zu Gālava: „O Weiser, einst gewährte mir ein Veda-kundiger Seher einen Segen: Nach jeder Geburt werde ich wieder zur Jungfrau. Darum nimm zweihundert vortreffliche Pferde und übergib mich dem König.“
नारद उवाच