Shloka 14
Gālava’s Eastern Ascent with Garuḍa; Counsel on Kāla and Upāya (उद्योगपर्व, अध्याय ११०)
विमानान्यनुरूपाणि कामभोग्यानि गालव । यहीं हरी-हरी घासोंसे सुशोभित कदलीवन है और यहीं कल्पवृक्ष शोभा पाते हैं। गालव! इसी दिशामें सदा संयम-नियमका पालन करनेवाले स्वच्छन्दचारी सिद्धोंके इच्छानुसार भोगोंसे सम्पन्न एवं मनोनुकूल विमान विचरते हैं ।। १३ $ ।। अत्र ते ऋषय: सप्त देवी चारुन्धती तथा
vimānāny anurūpāṇi kāmabhogyāni gālava | ihīṃ harī-harī ghāsoṃ se suśobhita kadalīvana hai ca ihīṃ kalpavṛkṣāḥ śobhāṃ pānti | gālava! asyāṃ diśi sadā saṃyama-niyama-pālanaparāḥ svacchandacāriṇaḥ siddhāḥ svaiḥ icchānusāra-bhogaiḥ sampannāḥ manonukūlāni vimānāni vicaranti || atra te ṛṣayaḥ sapta devī cāruṇdhatī tathā ||
Yuparṇa sprach: „O Gālava, hier sind Vimānas, der jeweiligen Natur entsprechend, die nach Wunsch Genüsse gewähren. Hier ist auch ein Bananenhain, verschönt durch frisches grünes Gras, und hier erglänzen die wunscherfüllenden Bäume (kalpavṛkṣa). In eben dieser Richtung bewegen sich, nach ihrem Willen, die Siddhas—frei in ihrem Umherstreifen und doch stets der Selbstzucht und den heiligen Observanzen ergeben—und reisen in dem Geist angenehmen Vimānas, indem sie Errungenschaften genießen, die ihrem inneren Begehren entsprechen. Hier sind auch die sieben Ṛṣis und die Göttin Arundhatī.“
युपर्ण उवाच
Educational Q&A
The passage links true freedom and higher enjoyments to disciplined living: beings who consistently uphold saṃyama (self-control) and niyama (ethical-religious observances) attain refined, mind-pleasing capacities and environments. Pleasure here is portrayed not as indulgence opposed to dharma, but as a fruit that follows inner restraint and spiritual accomplishment.
Yuparṇa is describing to Gālava a wondrous region: verdant groves, wish-fulfilling trees, and celestial vimānas moving according to the will of perfected Siddhas. He then points out the presence of revered figures—the Seven Ṛṣis and Arundhatī—marking the place as spiritually eminent.