Shloka 14
गालवस्य विषादः तथा विष्णुप्रयाणम्
Gālava’s Despair and Resolve to Seek Viṣṇu
तस्य शुश्रूषणे यत्नमकरोद् गालवो मुनि: । गौरवाद् बहुमानाच्च हार्देन प्रियकाम्यया,उन दिनों उनके प्रति गौरवबुद्धि, विशेष आदर-सम्मानका भाव तथा प्रेम-भक्ति होनेके कारण उनकी प्रसन्नताके लिये गालव मुनि यत्नपूर्वक उनकी सेवा-शुश्रूषामें लगे रहते थे
tasya śuśrūṣaṇe yatnam akarod gālavō muniḥ | gauravād bahumānāc ca hārdena priyakāmyayā ||
Nārada sprach: Aus Ehrfurcht, tiefer Achtung und herzlicher Zuneigung—allein darauf bedacht, ihn zu erfreuen—bemühte sich der Weise Gālava um aufmerksamen Dienst und pflichtgetreue Begleitung. Der Vers hebt śuśrūṣā (hingebungsvollen Dienst) als ethische Disziplin hervor, die nicht aus Zwang, sondern aus aufrichtiger Wertschätzung und liebevoller Absicht erwächst.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that śuśrūṣā—attentive service and care—is a form of dharma when motivated by reverence, genuine respect, and heartfelt devotion, aiming at the well-being and satisfaction of the one served rather than personal gain.
Nārada describes Gālava’s conduct: he diligently attends and serves ‘him’ (the person previously mentioned in the chapter) with sustained effort, driven by esteem, honor, and affectionate desire to please.