Shloka 39
Udyoga Parva, Adhyaya 104: Nārada on Suhṛt and Nirbandha; the Viśvāmitra–Gālava Exemplum Begins
कदर्थीकृत्य तद् वाक्यमृषे: कण्वस्य दुर्मति: । ऊरुं गजकराकारं ताडयन्निदमब्रवीत्,उस दुर्बुद्धिने कण्व मुनिके वचनोंकी अवहेलना करके हाथीकी सूँड़के समान चढ़ाव- उतारवाली अपनी मोटी जाँघपर हाथ पीटकर इस प्रकार कहा--
kadarthīkṛtya tad vākyam ṛṣeḥ kaṇvasya durmatiḥ | ūruṁ gajakarākāraṁ tāḍayann idam abravīt |
Vaiśampāyana sprach: Nachdem er die Worte des Weisen Kaṇva verächtlich herabgewürdigt hatte, schlug jener übelgesinnte Mann auf seinen eigenen dicken Schenkel—gekrümmt wie ein Elefantenrüssel—und sprach wie folgt. Der Vers hebt die absichtliche Kränkung asketischen Rates und eine prahlerische, aggressive Haltung hervor, die Selbstzucht und Dharma zurückweist.
वैशम्पायन उवाच