Udyoga Parva, Adhyaya 104: Nārada on Suhṛt and Nirbandha; the Viśvāmitra–Gālava Exemplum Begins
स विष्णुं शिरसा पक्षी प्रणम्य विनतासुत: । विचेता विह्नललो दीन: किंचिद् वचनमब्रवीत्,तदनन्तर अचेत एवं विह्नल हुए विनतापुत्र पक्षिराज गरुड़ने भगवान् विष्णुके चरणोंमें प्रणाम किया और दीनभावसे कुछ कहा--
sa viṣṇuṁ śirasā pakṣī praṇamya vinatāsutaḥ | vicetā vihvalalo dīnaḥ kiñcid vacanam abravīt |
Darauf neigte der geflügelte Garuḍa—Vinatās Sohn—sein Haupt und erwies Viṣṇu ehrfürchtig die Ehre. Noch benommen und erschüttert sprach er einige Worte in demütiger, niedergeschlagener Haltung.
कण्व उवाच