Shloka 96
कायिकं वाचिकं चैव मनसा समुपार्जितम् । तत् सर्व नाशमायाति तमः सूर्योदये यथा,महाभारतके श्रवणसे शरीर, वाणी और मनके द्वारा सज्चित किये हुए सारे पाप वैसे ही नष्ट हो जाते हैं जैसे सूर्योदय होनेपर अन्धकार
kāyikaṃ vācikaṃ caiva manasā samupārjitam | tat sarvaṃ nāśam āyāti tamaḥ sūryodaye yathā ||
Vaiśampāyana sprach: Welche Sünde auch immer durch den Körper, durch die Rede und durch den Geist angesammelt wurde — sie alle vergehen, wie die Finsternis beim Aufgang der Sonne.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Sin is threefold—of body, speech, and mind—and genuine moral illumination/purification eradicates all of it, as sunrise removes darkness. The verse stresses comprehensive ethical responsibility across action, speech, and intention.
In Svargārohaṇa Parva, Vaiśampāyana delivers a reflective statement on moral consequence and purification, using the sunrise metaphor to explain how accumulated wrongdoing can be nullified when true clarity and righteousness arise.