राजधर्मस्य नवनीतम्—रक्षा, दण्ड, चार, उत्थान
Rājadharma’s ‘Essence’: Protection, Punishment, Intelligence, and Royal Diligence
साधु साध्विति संहृष्टा: पुष्पमाणैरिवाननै: । अस्तुवंश्व नरव्याप्रं भीष्म धर्मभूतां वरम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! भीष्मजीका यह वक्तव्य सुनकर भगवान् व्यास, देवस्थान, अश्म, वसुदेवनन्दन श्रीकृष्ण, कृपाचार्य, सात्यकि और संजय बड़े प्रसन्न हुए और हर्षसे खिले हुए मुखोंद्वारा साधुवाद देते हुए धर्मात्माओंमें श्रेष्ठ पुरुषसिंह भीष्मजीकी भूरि- भूरि प्रशंसा करने लगे
sādhu sādhv iti saṁhṛṣṭāḥ puṣpamāṇair ivānanaiḥ | astuvaṁś ca naravyāghraṁ bhīṣmaṁ dharmabhūtāṁ varam ||
Vaiśampāyana sprach: Hoch erfreut, mit Gesichtern, die wie von Blumen erblühten, riefen sie: „Wohl gesprochen! Wohl gesprochen!“ und priesen Bhīṣma —den Tiger unter den Menschen, den Vornehmsten der Rechtschaffenen— und spendeten ihm immer wieder Beifall für seine von Dharma erfüllte Rede.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the ethical value of dharma-yukta speech: when a teaching is grounded in righteousness, wise listeners respond with joyful approval and honor the speaker, reinforcing dharma through communal affirmation.
After Bhīṣma delivers a dharma-centered statement, the assembled listeners become delighted, exclaim “Well said!” and offer strong praise to Bhīṣma as the foremost among righteous men.