Shloka 17
अध्याय ५७ — राज्ञः नित्यप्रयत्नः, रक्षा-प्रधानता, तथा त्याग-नीतिः
Chapter 57: Constant Royal Vigilance, Primacy of Protection, and Principles of Dismissal
द्विट्छिद्रदर्शी नृपतिर्नित्यमेव प्रशस्यते । त्रिवर्ग विदितार्थश्न युक्तचारोपधिश्व॒ यः:,शत्रुओंके छिद्र देखनेवाले राजाकी सदा ही प्रशंसा की जाती है। जिसे धर्म, अर्थ और कामके तत्त्वका ज्ञान है तथा जिसने शत्रुओंकी गुप्त बातोंको जानने और उनके मन्त्री आदिको फोड़नेके लिये गुप्तचर लगा रखा है, वह भी प्रशंसाके ही योग्य है
dviṭ-chidra-darśī nṛpatir nityam eva praśasyate | trivarga-viditārthaś ca yukta-cāropadhiś ca yaḥ ||
Bhishma sprach: Ein König, der fortwährend die Schwachstellen des Feindes im Blick behält, wird stets gepriesen. Ebenso ist der Herrscher lobenswert, der die Ziele des dreifachen menschlichen Strebens—dharma, artha und kāma—versteht und ein wohlgeordnetes Netz von Spähern und Gegenspähern unterhält, um die Geheimnisse des Gegners aufzudecken und die Pläne seiner Minister zu zerschlagen. Die ethische Lehre lautet: Kluges Regieren verbindet moralische Urteilskraft mit wachsamer Staatskunst, damit das Reich ohne Nachlässigkeit geschützt wird.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A good king deserves praise when he combines ethical understanding (knowledge of dharma, artha, and kāma) with practical vigilance—especially the ability to detect enemy weaknesses and to use organized intelligence measures to protect the kingdom.
In the Shanti Parva’s instruction on rajadharma, Bhishma advises Yudhishthira about qualities of effective rulership, highlighting reconnaissance, awareness of adversaries’ vulnerabilities, and the disciplined use of spies to uncover hostile plans and neutralize dangerous counsel.