Shloka 6
Śara-śayyā-sthita-bhīṣma-saṃvāda-prastāvaḥ
The Prelude to Questioning Bhīṣma on the Bed of Arrows
तेडभिगम्य महात्मानो भरतानां पितामहम् । अन्वशोचन्त गण्ड्रेयमादित्यं पतितं यथा,महाभारत-युद्धमें जो लोग मरनेसे बच गये थे, वे युधिष्ठिर आदि राजा तथा धुृतराष्ट्र, श्रीकृष्ण, भीमसेन, अर्जुन, नकुल और सहदेव--ये सभी महामनस्वी पुरुष पृथ्वीपर गिरे हुए सूर्यके समान प्रतीत होनेवाले, भरतवंशियोंके पितामह, गड्भानन्दन भीष्मजीके पास जाकर बारंबार शोक प्रकट करने लगे
teḍabhigamya mahātmāno bharatānāṁ pitāmaham | anvaśocanta gāṅdreyam ādityaṁ patitaṁ yathā ||
Da traten jene großgesinnten Überlebenden zu Bhīṣma, dem Ahnvater der Bhāratas. Als sie ihn daliegen sahen wie die Sonne, aus dem Himmel herabgebracht, klagten sie immer wieder und schütteten ihren Schmerz aus—ein Bild, das die Nachkriegszeit nicht als bloßen Sieg oder Niederlage zeichnet, sondern als moralischen Zusammenbruch, der zur Besinnung auf Dharma und den Preis der Gewalt zwingt.
वैशम्पायन उवाच