Shloka 94
जिन्होंने श्रीकृष्ण-भजनका ही व्रत ले रखा है, जो श्रीकृष्णका निरन्तर स्मरण करते हुए ही रातको सोते हैं और उन्हींका स्मरण करते हुए सबेरे उठते हैं, वे श्रीकृष्णस्वरूप होकर उनमें इस तरह मिल जाते हैं, जैसे मन्त्र पढ़कर हवन किया हुआ घी अग्निमें मिल जाता है ।। नमो नरकसंत्रासरक्षामण्डलकारिणे । संसारनिम्नगावर्ततरिकाष्ठाय विष्णवे,जो नरकके भयसे बचानेके लिये रक्षामण्डलका निर्माण करनेवाले और संसाररूपी सरिताकी भँवरसे पार उतारनेके लिये काठकी नावके समान हैं, उन भगवान् विष्णुको नमस्कार है
bhīṣma uvāca | ye śrīkṛṣṇa-bhajanaṃ eva vrataṃ gṛhītvā śrīkṛṣṇaṃ satataṃ smarantaḥ rātrau svapanti, śrīkṛṣṇa-smaraṇenaiva prātaḥ prabudhyante ca, te śrīkṛṣṇa-svarūpā bhūtvā tasmin eva tathā līyante yathā mantra-paṭhanena hutam ājyaṃ agnau līyate || namo naraka-saṃtrāsa-rakṣā-maṇḍala-kāriṇe | saṃsāra-nimna-gā-varta-tārikāṣṭhāya viṣṇave ||
Bhīṣma sagte: Diejenigen, die sich als Gelübde allein der Verehrung Śrī Kṛṣṇas verschrieben haben—die nachts einschlafen, während sie Kṛṣṇa unablässig gedenken, und morgens erwachen, noch immer seiner eingedenk—werden von Kṛṣṇas Wesen und gehen in Ihm auf, wie Ghee, das unter Mantra-Rezitation ins Feuer dargebracht wird, eins mit der Flamme wird. Verehrung sei Viṣṇu, dem Schöpfer des schützenden Kreises, der die Wesen vor dem Schrecken der Hölle bewahrt, und der einem hölzernen Floß gleicht, das über die Strudel des Flusses weltlichen Daseins hinüberträgt.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Single-minded devotion expressed as continual remembrance—sleeping and waking with Krishna in mind—transforms the devotee’s identity and culminates in union with the divine; Vishnu is praised as the protector who saves from hellish fear and ferries beings across the whirlpools of samsara.
In Bhishma’s instruction discourse in the Shanti Parva, he describes the fruit of unwavering Krishna-bhakti using two images: ghee offered with mantras merging into fire (devotee merging into Krishna), and Vishnu as a protective ward and as a wooden raft that carries one across the dangerous currents of worldly life.