Shloka 4
Adhyāya 353 — Kathā-prāmāṇya (Authority of Transmission) and the Brāhmaṇa’s Ascetic Resolve
ममान्तरात्मा तव च ये चान्ये देहिसंज्ञिता: । सर्वेषां साक्षिभूतोडसौ न ग्राह्म: केनचित् क्वचित्,वे मेरे, तुम्हारे तथा दूसरे जो देहधारी संज्ञावाले जीव हैं, उनके भी अन्तरात्मा हैं। सबके साक्षी वे पुरुषोत्तम श्रीहरि कहीं किसीके द्वारा भी पकड़में नहीं आते
mamāntarātmā tava ca ye cānye dehi-saṃjñitāḥ | sarveṣāṃ sākṣibhūto 'sau na grāhyaḥ kenacit kvacit ||
Bhīṣma sprach: „Er ist das innere Selbst von mir, von dir und von allen anderen Wesen, die man als verkörperte Seelen kennt. Als Zeuge aller kann dieser höchste Herr—Śrī Hari—von niemandem, nirgendwo, ergriffen oder festgehalten werden.“
पितामह उवाच
Educational Q&A
The Supreme Reality is the indwelling Self of all embodied beings and functions as the universal witness; because it transcends sense and mental objects, it cannot be physically or conceptually ‘grasped’ like ordinary things.
In Śānti Parva’s instruction section, Bhīṣma addresses the listener (traditionally Yudhiṣṭhira) and explains a contemplative doctrine: the Lord as inner Self of all beings, ever-present as witness, yet beyond capture by any external means.