Shloka 76
Nāgendra–Brāhmaṇa Saṃvāda: Praśna-vidhi and Dharmic Approach on the Gomatī Riverbank
यो होतद् ब्राह्मणो नित्यं शृणुयाद् धारयीत वा । न तस्याध्ययनं नाशमुपगच्छेत् कदाचन,जो ब्राह्मण प्रतेदिन इस अवतार-कथाको सुनता या स्मरण करता है, उसका अध्ययन कभी नष्ट (निष्फल) नहीं होता है
yo hotad brāhmaṇo nityaṁ śṛṇuyād dhārayīta vā | na tasyādhyayanaṁ nāśam upagacchet kadācana ||
Vaiśaṃpāyana sprach: Wenn ein Brāhmaṇa diese heilige Erzählung regelmäßig hört oder auch nur im Gedächtnis bewahrt, dann geht sein vedisches Studium und sein Wissen niemals zugrunde und wird zu keiner Zeit fruchtlos.
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
Regular listening to, or memorizing, a sacred narrative preserves one’s learning: sincere śravaṇa (hearing) and dhāraṇa (retention) ensure that adhyayana (study/recitation) does not become wasted or lost.
The narrator Vaiśaṃpāyana states a phalaśruti (statement of benefits), declaring the spiritual and educational fruit of hearing or remembering the account—especially for a brāhmaṇa devoted to study.