Shloka 47
Nāgendra–Brāhmaṇa Saṃvāda: Praśna-vidhi and Dharmic Approach on the Gomatī Riverbank
जहौ निद्रामथ तदा वेदकार्यार्थमुद्यत: । ब्रह्माजीके इस प्रकार स्तुति करनेपर सब ओर मुखवाले सबके अन्तर्यामी आत्मा भगवानने उसी क्षण निद्रा त्याग दी और वे वेदोंकी रक्षा करनेके लिये उद्यत हो गये || ४६३ || ऐश्वर्येण प्रयोगेण द्वितीयां तनुमास्थित:
jahau nidrām atha tadā vedakāryārtham udyataḥ | aiśvaryeṇa prayogeṇa dvitīyāṃ tanum āsthitaḥ ||
Vaiśaṃpāyana sprach: In eben diesem Augenblick warf der Herr den Schlaf von sich und erhob sich entschlossen zum Werk der Veden. Durch die Ausübung seiner souveränen Macht nahm er eine zweite Gestalt an, strahlend wie der Mond. Mit einem Körper von schöner Nase stand er da, mit hals- und gesichtsartiger Form wie die eines Pferdes; und jener reine Mund wurde zur Wohnstatt aller Veden.
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
Sacred knowledge (the Vedas) is portrayed as a pillar of dharma and cosmic order; divine power is shown as being directed toward protection and preservation of that knowledge, emphasizing responsibility and guardianship rather than mere display of might.
After being praised (as indicated by the surrounding prose), the Lord immediately gives up sleep, becomes intent on the task related to safeguarding the Vedas, and—through His aiśvarya—assumes a second, radiant form described with a horse-like face/neck, whose pure mouth is said to be the repository of the Vedas.