Shloka 1
नागैः सह ब्राह्मणस्य अतिथिधर्म-व्रतसंवादः | The Brahmin’s Vow and the Nāgas’ Hospitality Appeal
नर-नारायणने कहा--नारद! तुमने श्वेतद्वीपमें जाकर जो साक्षात् भगवान्का दर्शन कर लिया, इससे तुम धन्य हो गये। वास्तवमें भगवानने तुमपर बड़ा भारी अनुग्रह किया। तुम्हारे सिवा और किसीने, साक्षात् कमलयोनि ब्रह्माजीने भी भगवान्का इस प्रकार दर्शन नहीं किया
Nara-Nārāyaṇa uvāca—“Nārada! tvayā Śvetadvīpaṃ gatvā sākṣād Bhagavān dṛṣṭaḥ; etena tvaṃ dhanyo ’si. Vastutaḥ Bhagavatā tvayi mahān anugrahaḥ kṛtaḥ. Tvatto ’nyena kenāpi, sākṣāt kamalayoniḥ Brahmāpi, evam-vidhaṃ Bhagavato darśanaṃ na labdham.”
Nara–Nārāyaṇa sprach: „Nārada, du bist wahrhaft gesegnet, denn du gingst nach Śvetadvīpa und hast den Herrn unmittelbar geschaut. In Wahrheit hat der Herr dir eine gewaltige Gunst erwiesen. Niemand sonst—nicht einmal Brahmā selbst, der Lotusgeborene—hat auf diese Weise eine so direkte Schau des Herrn erlangt.“
नारद उवाच
Educational Q&A
Direct vision of the Divine (darśana) is not achieved merely by status or power; it is granted through the Lord’s grace (anugraha). The passage elevates humility and devotion by showing that even Brahmā’s eminence does not guarantee such an encounter, whereas Nārada receives it by divine favor.
Nara-Nārāyaṇa addresses Nārada and praises him for having gone to Śvetadvīpa and seen the Lord directly. They emphasize the exceptional nature of this event, stating that no one else— not even Brahmā—has witnessed the Lord in the same immediate way.