Shloka 10
किं च ब्रह्मा च रुद्रश्न शक्रश्न बलभित् प्रभु:,इसके सिवा ब्रह्मा, रुद्”र और बलासुरका वध करनेवाले सामर्थ्यशाली इन्द्र एवं सूर्य, तारापति चन्द्रमा, वायु, अग्नि, वरुण, आकाश, पृथ्वी तथा जो अवशिष्ट देवता बताये गये हैं, वे सब कया परमात्माके रचे हुए अपने मोक्षमार्गको नहीं जानते हैं? जिससे कि निश्चल, क्षयशून्य एवं अविनाशी मार्गका आश्रय नहीं लेते हैं?
kiṁ ca brahmā ca rudraś ca śakraś ca balabhit prabhuḥ | sūryaḥ tārāpatiś candraḥ vāyur agnir varuṇaḥ kham pṛthivī ca ye cāvaśiṣṭā devāḥ proktāḥ te sarve kim paramātmanā racitaṁ svaṁ mokṣamārgaṁ na jānanti | yena niścalaṁ kṣayaśūnyaṁ cāvināśi mārgaṁ nāśrayanti ||
Janamejaya sprach: „Und was ist mit Brahmā, Rudra, Śakra (Indra), dem mächtigen Bezwinger Bālas, und auch mit Sūrya; Soma, dem Herrn der Sterne; Vāyu, Agni, Varuṇa; ja selbst mit Raum und Erde — und all den übrigen genannten Göttern: kennen sie den vom höchsten Selbst geschaffenen Pfad zur Befreiung für ihr eigenes Heil nicht? Ist es darum, dass sie nicht Zuflucht nehmen zu jenem unbeweglichen, unvergänglichen, unzerstörbaren Weg?“
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
Even the highest cosmic powers and deities are questioned in relation to liberation: true mokṣa depends on knowing and taking refuge in the imperishable path grounded in the Paramātman, not merely on status, power, or cosmic function.
In the Śānti Parva’s discourse on liberation, King Janamejaya presses the teacher by asking whether major gods—Brahmā, Rudra, Indra and others—know the Supreme Self’s path to mokṣa, and if not, why they do not resort to that steady, undecaying, imperishable way.