Shloka 54
अध्याय ३३७ — ज्ञानमार्ग-वैविध्यप्रश्नः तथा व्यासस्य नारायणोद्भवकथा
Systems of Knowledge and Vyāsa’s Nārāyaṇa-Origin
न स शव्यस्त्वभक्तेन द्रष्टुं देवः कथंचन । मुनियो! तुम सब लोग जैसे आये हो, वैसे ही शीघ्र लौट जाओ। भगवान्में अनन्य भक्ति हुए बिना किसीको किसी तरह भी उनका साक्षात् दर्शन नहीं हो सकता ।। कामं॑ कालेन महता एकान्तित्वमुपागतै:
na sa śavyaḥ tv abhaktena draṣṭuṃ devaḥ kathaṃcana | munayo! yūyaṃ yathāgatāḥ, tathaiva śīghraṃ nivartata | bhagavati ananyabhaktim antareṇa kasyacid api kathaṃcid api tasya sākṣād-darśanaṃ na bhavati || kāmaṃ kālena mahatā ekāntitvam upāgataiḥ |
Die Gottheit sprach: „Ohne Hingabe kann dieser Gott auf keinerlei Weise geschaut werden. Ihr Weisen, kehrt rasch zurück, wie ihr gekommen seid. Denn ohne ausschließliche, einpünktige Hingabe an den Herrn erlangt niemand Seine unmittelbare Schau. Selbst wenn man nach langer Zeit zur Einsamkeit und zur einseitigen, ungeteilten Weihe gelangt—erst dann wird eine solche direkte Begegnung möglich.“
देव उवाच