Shloka 553
Nārāyaṇasya Guhya-nāmāni Niruktāni (Etymologies of Nārāyaṇa’s Secret Epithets) / नारायणस्य गुह्यनामानि निरुक्तानि
तप्यते5थ पुनस्तेन भुक्त्वापथ्यमिवातुर: । तदनन्तर वह और भी बहुत-से नये-नये कर्म करता है और जैसे रोगी अपथ्य खाकर दुःख पाता है, उसी प्रकार उस कर्मसे वह अधिकाधिक कष्ट पाता रहता है
tapyate ’tha punas tena bhuktvā ’pathyam ivāturaḥ | tad-anantaraṁ ca sa bahūni nava-navāni karmāṇi karoti, yathā rogy apathya-bhakṣaṇāt duḥkhaṁ prāpnoti, tathā tat-karmataḥ sa adhikādhikaṁ kleśaṁ prāpnoti |
Nārada sprach: Danach wird er abermals von den Folgen eben jener Tat versengt. Wie ein Kranker, der leidet, nachdem er Unzuträgliches gegessen hat, vollbringt er dann viele weitere neue Handlungen, und aus diesen Handlungen erwächst ihm fortwährend ein immer größer werdendes Leid.
नारद उवाच
Educational Q&A
Unwholesome actions generate suffering, and if one responds to that suffering by repeating further misguided actions, the distress compounds—just as a patient worsens by eating improper food.
Narada is describing a pattern of moral decline: a person suffers from the result of a prior deed, yet instead of correcting course, he performs more new actions of the same faulty kind and thereby experiences increasing misery.