Shloka 29
Nārāyaṇasya Guhya-nāmāni Niruktāni (Etymologies of Nārāyaṇa’s Secret Epithets) / नारायणस्य गुह्यनामानि निरुक्तानि
अलें परिग्रहेणेह दोषवान् हि परिग्रह: । कृमिर्हि कोषकारस्तु बध्यते स परिग्रहात्,यहाँ विभिन्न वस्तुओंके संग्रहकी कोई आवश्यकता नहीं है, क्योंकि संग्रहसे महान् दोष प्रकट होता है। रेशमका कीड़ा अपने संग्रह-दोषके कारण ही बन्धनमें पड़ता है
alaṁ parigraheṇeha doṣavān hi parigrahaḥ | kṛmir hi koṣakāras tu badhyate sa parigrahāt ||
Nārada sprach: Hier besteht keine Notwendigkeit, viele Besitztümer anzuhäufen, denn die Anhaftung an Erwerb ist wahrlich voller Makel. Der Seidenwurm, obgleich er den Kokon bildet, wird gerade durch dieses Ansammeln gebunden—seine eigene Sammlung wird zu seiner Fessel.
नारद उवाच
Educational Q&A
Excessive acquisition (parigraha) is inherently blameworthy because it breeds attachment and becomes a cause of bondage; contentment and non-accumulation are praised as conducive to freedom.
Nārada is instructing his listener within the Śānti Parva’s discourse on dharma and liberation, using the silkworm’s cocoon as a vivid example: what one gathers and builds for oneself can become the very trap that binds.