Shloka 11
नित्यं क्रोधात् तपो रक्षेच्छ़ियं रक्षेच्च मत्सरात् । विद्यां मानावमानाभ्यामात्मानं तु प्रमादतः,मनुष्यको चाहिये कि वह सदा तपको क्रोधसे, लक्ष्मीको डाहसे, विद्याको मानापमानसे और अपने-आपको प्रमादसे बचावे
nityaṁ krodhāt tapo rakṣec chriyaṁ rakṣec ca matsarāt | vidyāṁ mānāvamānābhyām ātmānaṁ tu pramādataḥ ||
Nārada sprach: Man soll stets seine Askese (tapas) vor Zorn bewahren, den Wohlstand vor Neid schützen, das Wissen vor den Erschütterungen durch Ehre und Schmach erhalten und das eigene Selbst vor Unachtsamkeit hüten. Die Lehre lautet: Innere Tugenden und Errungenschaften gehen nicht vornehmlich durch äußere Feinde verloren, sondern durch diese vier inneren Fehler, die still das geistige Bemühen, das weltliche Wohlergehen und die Selbstbeherrschung untergraben.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches vigilant self-guarding: anger destroys austerity, envy corrodes prosperity, obsession with honor/dishonor destabilizes learning, and heedlessness endangers the whole person. Therefore one should treat these inner faults as the primary threats to dharmic life.
Nārada is instructing the listener in Shānti Parva with practical ethical counsel, listing specific inner dangers and what each one undermines, as part of a broader discourse on peace, self-discipline, and sustaining virtue.