Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
ततो मुहूर्तादुत्थाय कृत्वा शौचमनन्तरम्
tato muhūrtād utthāya kṛtvā śaucam anantaram | tadānantaraṃ yadā dve ghaṭī rātrau avaśiṣṭe, tadā brahmavelāyāṃ sa punaḥ utthitaḥ; śauca-snānaṃ kṛtvā paścāt buddhimān śukadevaḥ punar api paramātma-dhyāne eva nimagnaḥ abhavat | tasmin kāle api tāḥ sundaryaḥ striyaḥ taṃ parivārya upaviṣṭāḥ āsan |
Bhishma sprach: Dann erhob er sich nach kurzer Zeit und vollzog die erforderliche Reinigung. Später, als von der Nacht nur noch zwei Ghaṭīs übrig waren—zur heiligen brahma-muhūrta—erwachte er erneut; und nachdem er sich gereinigt und gebadet hatte, versank der weise Śukadeva abermals in Meditation über das höchste Selbst. Selbst zu jener Zeit saßen jene schönen Frauen um ihn herum und umringten ihn.
भीष्म उवाच
The verse highlights disciplined spiritual life: rising at brahma-muhūrta, maintaining purity (śauca and snāna), and steady absorption in meditation on the Supreme Self, remaining unmoved even when surrounded by sensory temptations.
Śukadeva wakes again near the end of the night, performs purification and bathing, and returns to deep meditation on Paramātman; despite beautiful women sitting around him, he remains focused and undistracted.