Shloka 5
Śvetadvīpa-varṇana and Śāstra-pravartana (Śānti Parva 322)
जो श्रद्धालु, जितेन्द्रिय, धनसम्पन्न तथा शुभकर्म-परायण होते हैं, वे उत्तवसे अधिक उत्सवको, स्वर्गसे अधिक स्वर्गको तथा सुखसे अधिक सुखको पाते हैं ।। व्यालकुण्जरदुर्गेषु सर्पचौरभयेषु च । हस्तावापेन गच्छन्ति नास्तिका: किमत: परम्,नास्तिक मनुष्योंके हाथमें हथकड़ी डालकर राजा उन्हें राज्यसे दूर निकाल देता है और वे उन जंगलोंमें चले जाते हैं, जो मतवाले हाथियोंके कारण दुर्गम तथा सर्प और चोर आदिके भयसे भरे हुए होते हैं। इससे बढ़कर उन्हें और क्या दण्ड मिल सकता है?
bhīṣma uvāca | ye śraddhālavo jitendriyā dhanasaṃpannāḥ śubhakarma-parāyaṇāś ca bhavanti, te utsavād api adhikam utsavaṃ, svargād api adhikaṃ svargaṃ, sukhād api adhikaṃ sukhaṃ prāpnuvanti || vyāla-kuñjara-durgeṣu sarpa-caura-bhayeṣu ca | hastāvāpena gacchanti nāstikāḥ kim ataḥ param ||
Bhīṣma sprach: Wer gläubig ist, die Sinne zügelt, wohlhabend ist und sich heilsamen Taten weiht, erlangt Feiern, die jedes Fest übertreffen, einen Himmel, der den Himmel selbst überragt, und Glück jenseits gewöhnlichen Glücks. Die Ungläubigen aber lässt der König an den Händen fesseln und aus dem Reich treiben; sie müssen in Wälder ziehen, gefährlich durch wilde Tiere und rasende Elefanten und erfüllt von der Furcht vor Schlangen und Dieben. Welche Strafe könnte größer sein als diese?
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma contrasts the fruits of dharmic life—faith, sense-control, prosperity used for good deeds—with the social and karmic consequences of rejecting dharma: the former yields ever-greater joy and heavenly well-being, while the latter leads to disgrace, exclusion, and suffering.
In Bhishma’s instruction during the Śānti Parva, he describes how a king enforces order: unbelievers/deniers are shackled and expelled from the kingdom into dangerous wilderness, presented as a severe deterrent and a visible consequence of adharma.