Shloka 27
देवतापितृप्रश्नः — Nārada at Badarīāśrama: the ultimate referent of daiva and pitṛ worship
ये चात्र प्रचलितधर्मकामवृत्ता: क्रोशन्त: सततमनिष्टसम्प्रयोगा: । क्लिश्यन्त: परिगतवेदनाशरीरा बह्दीभि: सुभृूशमधर्मकारणाभि:,जो लोग यहाँ धर्मसे विचलित हो स्वेच्छाचारमें लगे हुए हैं, दूसरोंको बुरा- भला कहते हुए सदा अनिष्टकारी अशुभ कर्माँमें ही लगे हुए हैं, वे मरनेके बाद यातनादेह पाकर अपने अनेक पापकर्मोके कारण अत्यन्त क्लेश भोगते हैं
ye cātra pracalita-dharma-kāma-vṛttāḥ krośantaḥ satatam aniṣṭa-samprayogāḥ | kliśyantaḥ parigata-vedanā-śarīrā bahvībhis su-bhṛśam adharma-kāraṇābhiḥ ||
Vyāsa sprach: „Diejenigen, die in dieser Welt vom Dharma abgeirrt sind und einem vom Begehren getriebenen Wandel folgen — die unablässig Schmähungen hinausschreien und fortwährend in schädlichen, unheilvollen Taten verharren — erlangen nach dem Tod Leiber, die für Qualen bestimmt sind. Dort leiden sie wegen ihrer vielen Sünden immer wieder schwere Pein, aus zahllosen Ursachen, die aus Unrecht (adharma) geboren sind.“
व्यास उवाच
Educational Q&A
A life that abandons dharma and follows desire-driven, harmful behavior leads to painful karmic consequences; after death such people experience intense suffering proportionate to their repeated unrighteous actions.
Vyāsa is describing a class of people characterized by deviation from dharma, abusive speech, and continual engagement in inauspicious acts, and he explains their post-mortem fate: they obtain a torment-bearing body and undergo severe suffering due to many causes rooted in adharma.