Shloka 14
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
ततोअस्या: स्वागतं कृत्वा व्यादिश्य च वरासनम् । पूजितां पादशौचेन वरान्नेनाप्यतर्पयत्,तदनन्तर उसका स्वागत करके राजाने उसे सुन्दर आसन समर्पित किया और पैर धुलाकर उसका यथोचित पूजन करनेके पश्चात् उत्तमोत्तम अन्न देकर उसे तृप्त किया
tato ’syāḥ svāgataṃ kṛtvā vyādiśya ca varāsanam | pūjitāṃ pādaśaucena varānnenāpy atarpayat ||
Darauf hieß der König sie ehrerbietig willkommen und wies ihr einen vortrefflichen Sitz zu. Er ehrte sie, indem er ihr die Füße wusch; und nachdem er die gebührende Verehrung erwiesen hatte, sättigte er sie mit den besten Speisen.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches the dharmic duty of honoring a guest: welcome them respectfully, offer a proper seat, perform purificatory service such as washing the feet, and provide excellent food—hospitality as an ethical obligation, especially for rulers.
A king receives a woman guest. He formally welcomes her, gives her a fine seat, honors her through foot-washing and worshipful respect, and then feeds her with the best food until she is satisfied.