Shloka 32
Saṃhāra-krama (The Sequence of Cosmic Dissolution) — Yājñavalkya’s Discourse
स्नेहपूर्णे यथा पात्रे मन आधाय निश्चलम् । पुरुषो युक्त आरोहेत् सोपानं युक्तमानस:,पृथ्वीनाथ! जैसे सिरपर रखे हुए तेलसे भरे पात्रकी ओर मनको स्थिरभावसे लगाये रखनेवाला पुरुष एकाग्रचित्त हो सीढ़ियोंपर चढ़ जाता है और जरा भी तेल नहीं छलकता, उसी तरह योगी भी योगयुक्त होकर जब आत्माको परमात्मामें स्थिर करता है, उस समय उसका आत्मा अत्यन्त निर्मल तथा अचल सूर्यके समान तेजस्वी हो जाता है
snehapūrṇe yathā pātre mana ādhāya niścalam | puruṣo yukta ārohet sopānaṁ yuktamānasaḥ || pṛthvīnātha! yathā śirasā dhṛte tailapūrṇapātre manaḥ sthirīkṛtyaika-citto janaḥ sopānāni ārohati na ca kiñcid api tailaṁ praskhalati, tathā yogī’pi yogayukto yadā ātmānaṁ paramātmani sthāpayati tadā tasya ātmā atyanta-nirmalaś ca niścalas ca sūryavad dīptimān bhavati ||
Bhishma sprach: „O Herr der Erde! Wie ein Mann, der den Geist unbeweglich auf ein mit Öl gefülltes Gefäß richtet, das auf seinem Kopf ausbalanciert ist, eine Treppe mit einspitziger Aufmerksamkeit hinaufsteigt und nicht einmal ein wenig verschüttet, so wird auch der Yogin—im Yoga gezügelt—, wenn er das Selbst im höchsten Selbst gründet, innerlich gereinigt und unerschütterlich; sein Bewusstsein leuchtet mit sonnenhaftem Glanz.“
भीष्म उवाच