Shloka 24
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
अधस्तिर्यग्गतिं चैव स्वर्गे चैव परां गतिम् । प्राप्रोति स्वकृतैरात्मा प्राज्ञस्येहेतरस्य च,इहलोकमें बुद्धिमान् हो या मूढ़, उसका आत्मा अपने किये हुए कर्मोके अनुसार ही नरकको, पशु-पक्षी आदि योनियोंको, स्वर्गको और परम गतिको प्राप्त होता है
adhastiryaggatiṁ caiva svarge caiva parāṁ gatim | prāpnoti svakṛtair ātmā prājñasyehetarasya ca ||
Parāśara sprach: Ob einer in dieser Welt weise ist oder verblendet, das Selbst erlangt—streng gemäß den eigenen Taten—den abwärts führenden Weg (höllische Zustände), den seitwärts führenden Weg (Geburt unter Tieren und Vögeln), den Himmel und sogar das höchste Ziel.
पराशर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the self’s destiny—hellish descent, animal birth, heaven, or the highest goal—follows one’s own actions. Wisdom or ignorance does not override karmic causality; deeds are decisive.
In Śānti Parva’s didactic setting, Parāśara instructs on the moral law of karma and its results, explaining how different post-death destinations arise from one’s conduct.