Shloka 9
Akṣara–Kṣara Viveka: Vasiṣṭha–Karāla-Janaka Saṃvāda (अक्षर-क्षर विवेकः)
प्रत्यापत्तिश्न यस्यपेह बालिशस्य न जायते । तस्यापि सुमहांस्ताप: प्रस्थितस्पोपजायते,इस संसारमें जिस मूर्खको तत्त्वज्ञानकी प्राप्ति नहीं होती उस मनुष्यको परलोकमें जानेपर महान् संताप भोगना पड़ता है
pratyāpattiś ca yasyāpiha bāliśasya na jāyate | tasyāpi sumahāṁs tāpaḥ prasthitasya upajāyate ||
Parāśara sprach: Selbst wenn ein Tor in dieser Welt nicht die Fähigkeit erlangt, recht zu erkennen und aus dem Irrtum zurückzukehren, so entsteht doch auch für ihn, wenn er von hier scheidet, ein überaus großer Schmerz.
पराशर उवाच
Educational Q&A
Without attaining true understanding (tattva-jñāna / right discernment), a person remains spiritually unprepared; at the time of departure from this world, that ignorance matures into intense remorse and suffering.
In Śānti Parva’s instructional discourse, the sage Parāśara is teaching about the consequences of ignorance: the ‘foolish’ who fail to gain right knowledge in life experience great anguish when they pass on.