Shloka 95
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
शम्यापातेनाभ्यतीयाद् वेदीभिभ्षित्रयन् महीम् । ईजान: क्रतुभिर्मुख्यै: पर्यगच्छद् वसुन्धराम्,“सूंजय! नहुषपुत्र राजा ययाति भी जीवित न रह सके--यह हमने सुना है। उन्होंने समुद्रोंसहित इस सारी पृथ्वीको जीतकर शम्यापातके- द्वारा पृथ्वीको नाप-नापकर यज्ञकी वेदियाँ बनायीं, जिनसे भूतलकी विचित्र शोभा होने लगी। उन्हीं वेदियोंपर मुख्य-मुख्य यज्ञोंका अनुष्ठान करते हुए उन्होंने सारी भारतभूमिकी परिक्रमा कर डाली
śamyāpātenābhyatīyād vedībhir bhūṣitrayan mahīm | ījānaḥ kratubhir mukhyaiḥ paryagacchad vasundharām |
Vāyu sprach: „Durch das Ritual namens śamyāpāta maß er die Erde aus und schmückte sie mit Opferaltären. Nachdem er die vornehmsten Opfer vollzogen hatte, zog er durch das ganze Land. So war König Yayāti, der Sohn des Nahuṣa — von dem wir hörten, dass er nicht lange im Leben verweilen konnte: Nachdem er die ganze Erde samt ihren Meeren erobert hatte, zeichnete er sie mit Altären und durchmaß sie im Zuge seiner großen rituellen Taten.“
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even the most powerful king—able to conquer the earth and perform grand sacrifices—remains subject to mortality; ritual glory and worldly dominion do not secure lasting life, highlighting impermanence and the limits of power.
Vāyu recounts Yayāti’s imperial and ritual achievements: after conquering the earth, he measures it out by the śamyāpāta procedure, establishes many sacrificial altars, performs major Vedic sacrifices, and traverses the land in a grand ritual circuit.