Previous Verse
Next Verse

Shloka 14

Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya

Chapter 29

सुखदुः:खैरहं त्वं च प्रजा: सर्वाश्न संजय

sukha-duḥkhair ahaṃ tvaṃ ca prajāḥ sarvāś ca sañjaya

Vāyu sprach: „O Sañjaya, du und ich — ja, alle Wesen — sind an Lust und Schmerz gebunden.“

सुखदुःखैःby/with pleasures and pains
सुखदुःखैः:
Karana
TypeNoun
Rootसुख-दुःख
FormNeuter, Instrumental, Plural
अहम्I
अहम्:
Karta
TypePronoun
Rootअस्मद्
Form—, Nominative, Singular
त्वम्you
त्वम्:
Karta
TypePronoun
Rootयुष्मद्
Form—, Nominative, Singular
and
:
TypeIndeclinable
Root
प्रजाःsubjects/people
प्रजाः:
Karta
TypeNoun
Rootप्रजा
FormFeminine, Nominative, Plural
सर्वाःall
सर्वाः:
TypeAdjective
Rootसर्व
FormFeminine, Nominative, Plural
अस्मान्us
अस्मान्:
Karma
TypePronoun
Rootअस्मद्
Form—, Accusative, Plural
संजयO Sañjaya
संजय:
Sampradana
TypeNoun
Rootसंजय
FormMasculine, Vocative, Singular

वायुदेव उवाच

V
Vāyu (Vāyudeva)
S
Sañjaya
P
prajāḥ (all beings/creatures)

Educational Q&A

That pleasure and pain are universal conditions shared by all beings; recognizing this supports ethical steadiness and equanimity rather than partiality or despair.

Vāyudeva addresses Sañjaya and frames their discussion by emphasizing a general truth about embodied life: everyone, without exception, experiences the dualities of happiness and suffering.