Shloka 47
Aśmagīta: Janaka’s Inquiry on Loss, Kāla, and the Limits of Control (अश्मगीता)
वे कड़वे-कड़वे काढ़े और नाना प्रकारके घृत पीते रहते हैं तो भी जैसे महासागर अपनी तट-भूमिसे आगे नहीं बढ़ता, उसी प्रकार वे मौतको लाँघ नहीं पाते हैं ।। रसायनविदश्चैव सुप्रयुक्तरसायना: । दृश्यन्ते जरया भग्ना नगा नागैरिवोत्तमै:,रसायन जाननेवाले वैद्य अपने लिये रसायनोंका अच्छी तरह प्रयोग करके भी वृद्धावस्थाद्वारा वैसे ही जर्जर हुए दिखायी देते हैं, जैसे श्रेष्ठ हाथियोंके आघातसे टूटे हुए वृक्ष दृष्टिगोचर होते हैं
te kaṭuka-kaṭukāni kaṣāyān pibanti nānā-vidhaṃ ghṛtaṃ ca sevante; tathāpi yathā mahāsāgaraḥ sva-tīra-bhūmeḥ paraṃ na vardhate, tathā te mṛtyuṃ na laṅghayanti. rasāyanavidaś caiva suprayukta-rasāyanāḥ dṛśyante jarayā bhagnā nagā nāgair ivottamaiḥ.
Janaka sprach: „Selbst wenn sie bittere Abkochungen trinken und vielerlei Ghee zu sich nehmen, können sie den Tod nicht überschreiten — so wie der große Ozean niemals über sein eigenes Ufer hinausgeht. Ebenso werden Ärzte, die im Rasāyana kundig sind, obwohl sie diese verjüngenden Elixiere an sich selbst meisterhaft anwenden, vom Alter gebrochen gesehen, wie Bäume, die durch die Stöße mächtiger Elefanten zerschmettert wurden.“
जनक उवाच