Shloka 34
Jvarotpatti — The Origin and Distribution of Jvara
Fever
जैसे इस जगत्में घट आदि कोई वस्तु उत्पन्न होती और फिर नष्ट हो जाती है, उसी प्रकार प्रारब्ध, पुण्य और पापका क्षय होनेपर शरीर पज्चत्वको प्राप्त हो जाता है तथा संचित पुण्य और पापसे प्रेरित हो जीव समयानुसार कर्मजनित दूसरे शरीरमें प्रवेश करता है ।। हित्वा हित्वा हायं प्रैति देहाद् देहं कृताश्रय: । कालसंचोदितत: क्षेत्री विशीर्णाद् वा गृहाद् गृहम्,जिस प्रकार घरमें रहनेवाला पुरुष एक घरके गिरनेपर दूसरेमें और दूसरेके गिरनेपर तीसरेमें चला जाता है, उसी प्रकार कालसे प्रेरित हुआ जीव क्रमश: एक-एक शरीरको छोड़कर पूर्वसंकल्पके द्वारा निर्मित दूसरे-दूसरे शरीरमें जाता है
yathā asmin jagati ghaṭādayaḥ kaścid vastur utpadyate punaś ca vinaśyati, tathā prārabdha-puṇya-pāpa-kṣaye śarīraṃ pañcatvaṃ prāpnoti; sañcita-puṇya-pāpa-preritātmā jīvaḥ kālena yathāyogaṃ karma-janitaṃ dvitīyaṃ śarīram anupraviśati. hित्वा hित्वा hāyaṃ praiti dehād dehaṃ kṛtāśrayaḥ; kāla-saṃcoditaḥ kṣetrī viśīrṇād vā gṛhād gṛham. yathā gṛhe nivasan puruṣaḥ ekasya gṛhasya patane dvitīyaṃ, dvitīyasya patane tṛtīyaṃ ca gacchati, tathā kāla-preritā jīvaḥ krameṇa dehaṃ dehaṃ parityajya pūrva-saṅkalpa-nirmitaṃ nānā-dehaṃ prāpnoti.
Wie in dieser Welt ein Krug und andere Dinge entstehen und dann vergehen, so ist es auch: Wenn die Kraft des bereits in Gang gesetzten Geschicks (prārabdha) und der Vorrat an Verdienst und Sünde erschöpft sind, kehrt der Körper in den Zustand der fünf Elemente zurück. Vom angesammelten Verdienst und von der Sünde getrieben, tritt das lebende Selbst zur rechten Zeit und unter dem Anstoß der Zeit in einen anderen, durch seine Taten hervorgebrachten Körper ein. So nimmt es immer wieder Halt und wandert von Körper zu Körper — wie ein Bewohner, der, wenn ein Haus einstürzt, in ein anderes zieht, und wenn auch dieses fällt, in ein drittes. Ebenso verlässt, von der Zeit vorangetrieben, der verkörperte Kenner des Feldes (kṣetrajña) einen Körper nach dem anderen und gelangt zu verschiedenen Körpern, geformt durch frühere Absicht und vergangenes Handeln.
असित उवाच
Educational Q&A
The body is impermanent and dissolves into the elements when operative karma is exhausted, but the jīva continues, propelled by accumulated merit and sin and by Time, taking up new bodies shaped by past intention and action. Ethical conduct matters because it conditions future embodiment and experience.
Asita is instructing the listener in Shanti Parva on the mechanism of death and rebirth. He uses everyday analogies—a pot that breaks and a person moving from one collapsing house to another—to explain transmigration from body to body under the governance of karma and Time.