Shloka 38
Adhyāya 270 — Yudhiṣṭhira’s inquiry on saṃnyāsa; Bhīṣma on calculable time, tamas, and karma
Vṛtra–Uśanā exemplum begins
धर्ममें श्रद्धा रखते हुए दीर्घकालतक उग्र तपस्यामें लगे हुए उस ब्राह्मणको दिव्यदृष्टि प्राप्त हो गयी ।। तस्य बुद्धि: प्रादुरासीद् यदि दद्यामहं धनम् | तुष्ट:ः कस्यचिदेवेह मिथ्यावाडः न भवेन्मम,उस समय उसे यह अनुभव हुआ कि यदि मैं संतुष्ट होकर इस जगत्में किसीको प्रचुर धन दे दूँ तो मेरा दिया हुआ वचन मिथ्या नहीं होगा
dharme śraddhāṃ dhṛtvā dīrghakālam ugratapasyāyāṃ lagnaṃ taṃ brāhmaṇaṃ divyadṛṣṭir avāpa || tasya buddhir prādurāsīd—yadi dadyām ahaṃ dhanam | tuṣṭaḥ kasyacid eveha mithyāvādo na bhaven mama ||
Im Glauben an das Dharma übte jener Brāhmane lange Zeit strenge Askese und erlangte göttliche Schau. Da erhob sich in seinem Geist ein klarer Entschluss: „Wenn ich, zufrieden, hier in dieser Welt jemandem reichen Wohlstand gebe, dann wird mein gesprochenes Wort nicht als falsch dastehen.“
भीष्म उवाच