Shloka 47
परिव्राजक-आचारः (Conduct of the Wandering Renunciant) — Mahābhārata, Śānti-parva 269
तेज: क्षमा शान्तिरनामयं शुभं तथाविध॑ व्योम सनातन ध्रुवम् एतै: सर्वर्गम्यते बुद्धिनेत्रै- स्तस्मै नमो ब्रह्मणे ब्राह्मणाय,उस आकाशके समान असंग, अविनाशी और सदा एकरस तत्त्वका ज्ञान-नेत्रोंवाले सभी पुरुष तेज, क्षमा और शान्तिरूप शुभ साथधनोंके द्वारा साक्षात्कार करते हैं। जो वास्तवमें ब्रह्मवेत्तासे अभिन्न है, उस परब्रह्म परमात्माको नमस्कार है
tejaḥ kṣamā śāntir anāmayaṃ śubhaṃ tathāvidhaṃ vyoma sanātanaṃ dhruvam | etaiḥ sarvair gamyate buddhi-netrais tasmai namo brahmaṇe brāhmaṇāya ||
Kapila lehrt, dass die höchste Wirklichkeit—wie der Raum, unangeheftet, unvergänglich, ewig uralt und unbeweglich—von jenen verwirklicht wird, deren inneres Auge durch Weisheit gereinigt ist. Solche Seher gelangen zu ihr durch heilsame Disziplinen, verkörpert als geistige Strahlkraft (tejas), Nachsicht (kṣamā) und Frieden (śānti); und darum erweist er jenem Brahman Ehrfurcht, dem höchsten Prinzip, das der wahre Kenner Brahmans erkennt.
कपिल उवाच