Shloka 9
कामद्रुम-रूपकः तथा शरीर-पुर-रूपकः
The Desire-Tree and the Body-as-City Metaphors
आहत्य सर्वसंकल्पान् सत्त्वे चित्त निवेशयेत् सत्त्वे चित्तं समावेश्य तत: कालंजरो भवेत्,शब्द: श्रोत्रं तथा खानि त्रयमाकाशसम्भवम् | प्राणश्रेष्ठा तथा स्पर्श एते वायुगुणास्त्रय: शब्द, श्रोत्रेन्द्रिय तथा शरीरके सम्पूर्ण छिद्र--ये तीनों वस्तुएँ आकाशसे उत्पन्न हुई हैं। प्राण, चेष्टा तथा स्पर्श--ये तीनों वायुके गुण (कार्य) हैं
āhatya sarvasaṅkalpān sattve cittaṁ niveśayet | sattve cittaṁ samāveśya tataḥ kālaṁjaro bhavet, śabdaḥ śrotraṁ tathā khāni trayaṁ ākāśasambhavam | prāṇaśreṣṭhā tathā sparśa ete vāyuguṇās trayaḥ
Vyāsa sprach: Nachdem man alle Absichten und geistigen Konstruktionen niedergeschlagen und bezwungen hat, soll man den Geist in sattva (Klarheit und Reinheit) verankern. Ist der Geist fest in sattva versenkt, wird man frei von der zehrenden Macht der Zeit und des Verfalls. Klang, das Hörorgan und die Öffnungen des Körpers—diese drei—entstehen aus ākāśa (Raum/Äther). Lebenshauch, Tätigkeit/Impuls und Berührung—diese drei—sind die Qualitäten (Wirkungen) von vāyu (Wind).
व्यास उवाच