Shloka 24
कामबन्धन-निवृत्ति तथा शान्तिलक्षण-उपदेशः | Release from Desire-Bondage and the Marks of Peace
कुम्भधान्यैरुञ्छशिलै: कापोतीं चास्थितास्तथा । यस्मिंश्वैते वसन्त्यहस्तिद् राष्ट्रमभिवर्धते,कुंडेभर अनाजका संग्रह करके अथवा उज्छशिल (अनाजके एक-एक दाने बीनने अथवा उस अनाजकी बाली बीनने) के द्वारा अन्नका संग्रह करके “कापोती-वृत्ति” का आश्रय लेनेवाले पूजनीय ब्राह्मण जिस देशमें निवास करते हैं, उस राष्ट्रकी वृद्धि होती है
kumbhadhānyair uñchaśilaiḥ kāpotīṁ cāsthitās tathā | yasmiṁś caite vasanty ahastid rāṣṭram abhivardhate ||
Vyāsa sprach: „In jedem Land, in dem ehrwürdige Brāhmaṇas wohnen, die sich erhalten, indem sie Korn in kleinen Maßen zurücklegen, nach der Ernte Ähren und verstreute Körner auflesen, und die ‘kāpoti-vṛtti’—die ‘taubenartige’ Lebensweise—annehmen, gedeiht jenes Reich, frei von Bedrückung, beständig. Die Gegenwart solcher selbstbeherrschten, niemandem zur Last fallenden Asketen wird zu einem sittlichen Reichtum, der das Land nährt.“
व्यास उवाच
Educational Q&A
A kingdom prospers when it shelters and honors self-restrained brāhmaṇas who live by harmless, minimal means (gleaning and day-to-day subsistence). Their austerity and non-burdensome presence strengthen the moral order that supports political well-being.
Vyāsa describes a sign of a well-ordered realm: the residence of revered brāhmaṇas practicing uñcha-śila and kāpotī-vṛtti. Their way of life implies a society where virtue is protected and coercion is absent, leading to the state’s growth.