Shloka 20
आत्मदर्शन-उपदेशः (Ātma-darśana Upadeśa) — Mind, Senses, and the All-pervading Self
चत्वार्याहु: सहस्राणि वर्षाणां तत्कृतं युगम् । तस्य तावच्छती संध्या संध्यांशक्ष तथाविध:,देवताओंके चार हजार वर्षोका एक सत्ययुग होता है। सत्ययुगमें चार सौ दिव्य वर्षोंकी संध्या होती है और उतने ही वर्षोका एक संध्यांश भी होता है (इस प्रकार सत्ययुग अड़तालीस सौ दिव्य वर्षोंका होता है)
catvāry āhuḥ sahasrāṇi varṣāṇāṁ tatkṛtaṁ yugam | tasya tāvacchatī sandhyā sandhyāṁśaś ca tathāvidhaḥ ||
Vyāsa sprach: Die Weisen erklären, das Kṛta- (Satya-)Yuga bestehe aus viertausend Jahren. Seine Morgenröte (sandhyā) währt vierhundert Jahre, und sein Dämmeranteil (sandhyāṃśa) ist von gleichem Maß. So setzt der Text den göttlichen Zeitmaßstab fest, nach dem die Zeitalter gemessen und ihrem sittlichen Rang nach geordnet werden.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse defines the traditional measure of the Kṛta/Satya Yuga: 4000 years proper, plus transitional periods—400 years of sandhyā (opening) and 400 years of sandhyāṃśa (closing)—highlighting that cosmic time is structured and that moral conditions are understood to vary by yuga.
In Śānti Parva’s instructional setting, Vyāsa is explaining yuga-structure and the lengths of the ages, giving a precise breakdown of the Kṛta (Satya) Yuga along with its junction-periods (sandhyā and sandhyāṃśa).