Shloka 28
“अतः तुम राजाके पास जाओ और अपनी करतूत उन्हें कह सुनाओ। उनसे कहना --नृपश्रेष्ठ! मैंने इस प्रकार बिना दिये हुए फल ले लिये हैं, अतः मुझे चोर समझकर अपने धर्मका पालन कीजिये। नरेश्वर! चोरके लिये जो नियत दण्ड हो, वह शीघ्र मुझे प्रदान कीजिये” ।। इत्युक्तस्तस्य वचनात् सुझ्युम्न॑ स नराधिपम् । अभ्यगच्छन्महाबाहो लिखित: संशितव्रत:,महाबाहो! बड़े भाईके ऐसा कहनेपर उनकी आज्ञासे कठोर व्रतका पालन करनेवाले लिखित मुनि राजा सुद्युम्नके पास गये
vyāsa uvāca — ataḥ tvaṃ rājāke pāsa jāo aura apanī kartūt unheṃ kaha-sunāo | unseṃ kahanā—nṛpaśreṣṭha! mayā evaṃ prakāreṇa adattaṃ phalaṃ gṛhītaṃ; ataḥ māṃ cauraṃ matvā sva-dharmaṃ pālayata | nareśvara! caurasya yo niyata-daṇḍaḥ sa śīghraṃ mahyaṃ pradīyatām || ity uktaḥ tasya vacanāt sujyumnaṃ sa narādhipam abhyagacchat, mahābāho, likhitaḥ saṃśita-vrataḥ ||
Vyāsa sprach: „Darum geh zum König und bekenne, was du getan hast. Sage zu ihm: ‚O Bester der Könige! Auf diese Weise habe ich eine Frucht genommen, die mir nicht gegeben wurde; betrachte mich daher als Dieb und erfülle deine königliche Pflicht. O Herr der Menschen, verhänge rasch die festgesetzte Strafe für einen Dieb über mich.‘“ So durch die Worte seines älteren Bruders unterwiesen, begab sich der Asket Likhita — standhaft in strengen Gelübden — zu König Sudyumna, dem Herrscher der Menschen.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Dharma is upheld when wrongdoing is openly confessed and the lawful consequence is accepted. The king must administer justice without favoritism, and the offender—even a sage—must submit to the prescribed penalty to restore moral order.
On Vyāsa’s instruction, Likhita goes to King Sudyumna to admit that he took fruit without it being given. He asks the king to treat him as a thief and to impose the legally fixed punishment, highlighting both personal accountability and the king’s duty to enforce dharma.