Shloka 4
श्रीशक्रसंवादः — The Dialogue of Śrī
Lakṣmī) and Śakra (Indra
भीष्म उवाच मासपक्षोपवासेन मन्यन्ते यत् तपो जना: । आत्मतन्त्रोपघातस्तु न तपस्तत्सतां मतम्
bhīṣma uvāca māsa-pakṣopavāsena manyante yat tapo janāḥ | ātma-tantro-paghātas tu na tapas tat satāṃ matam ||
Bhīṣma sprach: „O König, gewöhnliche Menschen meinen, Askese bestehe darin, einen Monat oder eine halbe Monatsspanne zu fasten. Doch eine solche Übung, wenn sie zu einer eigenwilligen Schädigung des eigenen Körpers wird—des Körpers, der als Werkzeug des Dharma dient—gilt den Weisen nicht als wahre Askese.“
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma distinguishes genuine tapas (disciplined, dharmic self-restraint) from mere extreme fasting that damages the body; the wise do not call self-harming practices ‘austerity’.
In Bhishma’s instruction during the Shanti Parva, he advises the king on the nature of true religious discipline, correcting a common belief that long fasts alone constitute tapas.