Adhyāya 199: Karma–Jñāna Causality and the Nirguṇa Brahman
Manu’s Instruction
निवृत्तं मां चिराद्राजन् विप्रलो भयसे कथम् । स्वेन कार्य करिष्यामि त्वत्तो नेच्छे फलं नृप । तपःस्वाध्यायशीलोऊहं निवृत्तश्न प्रतिग्रहात्,राजन! मैं निवृत्तिमार्गका पथिक हूँ, आप बहुत देरसे मुझे लुभानेका प्रयत्न क्यों करते हैं? नरेश्वर! मैं स्वयं ही अपना कर्तव्य करूँगा, आपसे कोई फल नहीं लेना चाहता। मैं प्रतिग्रहसे निवृत्त होकर तप और स्वाध्यायमें लगा हुआ हूँ
nivṛttaṁ māṁ cirād rājan vipralobhaya se katham | svena kāryaṁ kariṣyāmi tvatto necche phalaṁ nṛpa | tapaḥsvādhyāyaśīlo 'haṁ nivṛttaḥ pratigrahāt ||
Der Brahmane sagte: „O König, seit langem habe ich mich von weltlichen Bestrebungen abgewandt — warum suchst du mich noch zu locken? O Herrscher der Menschen, ich werde meine Pflicht aus eigener Kraft erfüllen; ich begehre keinerlei Lohn von dir. Da ich das Annehmen von Gaben (pratigraha) aufgegeben habe, bin ich der Askese und dem heiligen Studium (svādhyāya) hingegeben.“
ब्राह्मण उवाच