Shloka 35
जनक-राज्ञः मौण्ड्य-परिव्रज्या-विवादः
Janaka’s Renunciation Questioned; Discourse on Dāna and Detachment
काषायैरजिनैश्वीरैर्नग्नान् मुण्डान् जटाधरान् । बिभ्रत् साधून् महाराज जय लोकान् जितेन्द्रिय:,“महाराज! आप तो जितेन्द्रिय होकर नंगे रहनेवाले, मूड़ मुड़ाने और जटा रखानेवाले साधुओंका गेरुआ वस्त्र, मृगचर्म एवं वल्कल वस्त्रोंके द्वारा भरण-पोषण करते हुए पुण्यलोकोंपर विजय प्राप्त कीजिये
kāṣāyair ajinaiś cīraiḥ nagnān muṇḍān jaṭādharān | bibhrat sādhūn mahārāja jaya lokān jitendriyaḥ ||
Arjuna sprach: „O großer König, als einer, der die Sinne bezwungen hat, unterstütze die heiligen Asketen—jene, die ockerfarbene Gewänder, Hirschfelle und Rindenkleider tragen; die nackt leben, kahlgeschoren sind oder verfilzte Locken tragen—und erringe durch solch rechtschaffene Förderung die Welten des Verdienstes.“
अजुन उवाच
Educational Q&A
A ruler (or any householder) should practice self-control and uphold dharma by supporting genuine renunciants; such righteous patronage is presented as a means to accrue merit and attain auspicious realms.
Arjuna addresses a king and urges him to maintain ascetics distinguished by austere marks—ochre robes, deer-skins, bark garments, nakedness, shaven heads, or matted hair—framing this support as a dharmic act that leads to victory in ‘worlds’ of merit.