Shloka 9
Adhyāya 179 — Bharadvāja’s Reductionist Inquiry into Jīva and Pañcabhūta Dissolution
सामिषं कुररं दृष्टवा वध्यमानं निरामिषै: । आमिषस्य परित्यागात् कुरर: सुखमेधते,चोंचमें मांसका टुकड़ा लिये उड़ते हुए कुरर (क्रौंच पक्षीको देखकर दूसरे पक्षी जो मांस नहीं लिये हुए थे, उसे मारने लगे। तब उसने उस मांसके टुकड़ेको त्याग दिया। अतः पक्षियोंने उसका पीछा करना छोड़ दिया। इस प्रकार आमिषके त्यागसे क्रौंचपक्षी सुखी हो गया। भोगोंके परित्यागका उपदेश देनेके कारण कुरर (क्रौंच) पक्षी गुरु हुआ
sāmiṣaṃ kuraraṃ dṛṣṭvā vadhyamānaṃ nirāmiṣaiḥ | āmiṣasya parityāgāt kuraraḥ sukham edhate ||
Bhīṣma sprach: Als man einen Kurara-Vogel sah, der Fleisch trug, fielen ihn andere Vögel an, die kein Fleisch hatten. Als er den Bissen fallen ließ, hörten sie auf, ihn zu verfolgen. So wurde der Kurara, indem er den Köder der Sinnengenüsse aufgab, ruhig und gedieh in Glück — und wurde dadurch zum „Lehrer“, weil er die Entsagung der Freuden lehrte.
भीष्म उवाच